poniedziałek, 12 kwietnia 2021

Wodospad Misol-Ha, Meksyk

Wodospad Misol-Ha (Misol-Há) znajduje się w odległości około dwudziestu kilometrów na południe od miasta Palenque w stanie Chiapas, miasta znanego głównie z położonego w okolicy stanowiska archeologicznego ruin miasta Majów (o którym w jednym z kolejnych wpisów).

W języku chol (język używany przez ponad 180 tysięcy Indian w stanie Chiapas) Misol-Há znaczy „wodospady”, w innej interpretacji: „wodę, która zamiata”. Jak zwał, tak zwał, ważne jest, że ma 30 metrów wysokości i 20 metrów szerokości i jest jedną z największych atrakcji regionu. Woda rzeki Tulijá spada tutaj z wysuniętej półki tworząc wodną kurtynę, za która prowadzi ścieżka. Jest też wejście do jaskini o długości dwudziestu metrów, ale kiedy tam byłam, zwiedzanie jaskini nie było możliwe.  

 

Widok zza wodnej szyby niecodzienny, „atmosfera” spaceru w wilgotnej mgiełce też często się nie trafia. A dookoła bujna roślinność tropikalnej dżungli gór Chiapas.

 

Okolice wodospadu były plenerem kręcenia niektórych scen do filmu „Predator” z roku 1987, w reżyserii Johna McTiernana.

 

A ja kilka lat później miałam małą „powtórkę z rozrywki” wędrując za wodną zasłoną – jednak dużo niższą, dziewięciometrową zaledwie – wodospadu Prenn w okolicy wietnamskiego Da Lat. 

http://emerytkawpodrozy.blogspot.com/2016/02/wodospad-prenn-da-lat-wietnam.html

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 


wtorek, 6 kwietnia 2021

Ek-Balam znaczy „Czarny Jaguar”. Ek-Balam, Meksyk


„Czarny Jaguar” albo „Gwiazda Jaguar” – bardziej „gwiazda”  jako, że specjaliści od epigrafii Majów stwierdzili, że ek interpretowane dotychczas jako „czarny” może oznaczać również „gwiazdę”. Ek Balam to stanowisko archeologiczne Majów w Jukatanie w Meksyku, w odległości około 30 kilometrów na północ od Valladolid.
Prehistoryczny Ek Balam był częścią cesarstwa Talol, założonego w III wieku p.n.e. przez władcę o imieniu Ek Balam.  Największy rozwój miasta datuje się na VII-X wiek naszej ery.
 

Szacuje się, że ośrodek ten, o powierzchni dwunastu kilometrów kwadratowych zamieszkiwało 12-18 tysięcy mieszkańców. Jego sercem był ośrodek ceremonialny (tylko ta część została na razie odkopana i udostępniona do zwiedzania) o powierzchni około jednego kilometra kwadratowego, otoczony dwiema liniami murów z wejściami otwierającymi się na starożytne trakty sacbé (zobacz: http://emerytkawpodrozy.blogspot.com/2021/03/dzibilchaltun-meksyk-jukatan.html ) prowadzące do innych ośrodków polityczno-rytualnych w regionie.
Monumentalna architektura, wysoki poziom artystyczny rzeźb kamiennych i stiukowych, artefakty z jadeitu, obsydianu, muszli i kości, przykłady glifów, włączenie w sieć dróg, wskazują na Ek Balam jako jedno z najważniejszych ośrodków kultury prehiszpańskiej na Jukatanie.  
 

 
Najważniejszym obiektem jest Akropol, jedna z największych tego typu struktur na Jukatanie (długość 160 metrów, szerokość 70, wysokość 31). Słomiane dachy po obydwu stronach schodów kryją bezcenne skarby – fryzy, rzeźby Serpent Hieroglyphics (głowa węża, którego język porywają hieroglify prawdopodobnie opisujące lub symbolizujące miasto) oraz wejścia do komnat, z których odkryto zaledwie kilka (nie były udostępnione do zwiedzania podczas mojej tam bytności).
 
Gigantyczne usta z zębami tu wejście do grobowca Ukit Kan Lek Toka, władcy Ek Balam, który żył w latach ok. 740–801 i uważany jest za założyciela dynastii znanych później władców.
 
Oprócz Akropolu na terenie stanowiska można zobaczyć m.in. boisko do gry w piłkę, „Pałac Owalny”, dwie budowle zwane „Bliźniakami” i kilka innych struktur.