Pałac Książęcy w Monako – przez 26 lat „mieszkanie” Grace Kelly

Czterdzieści cztery lata temu, 14 września 1982 roku, w wyniku obrażeń jakich doznała w wypadku samochodowym, zmarła Grace Kelly, księżna Monako.

Grace Patricia Kelly urodziła się 12 listopada 1929 roku w Filadelfii, w Stanach Zjednoczonych. Była aktorką, laureatką Oskara w kategorii „najlepsza aktorka pierwszoplanowa” w filmie „Dziewczyna z prowincji”. Statuetkę otrzymała 30 marca 1955 roku podczas 27. ceremonii wręczenia Oskarów.

Dwa miesiące później Grace Kelly przyleciała do Francji z okazji Festiwalu Filmowego w Cannes.

6 maja poznała Rainiera III Grimaldi, księcia Monako. Zaaranżowane przez magazyn „Paris Match” spotkanie, którego celem była wspólna sesja zdjęciowa, odbyło się w pałacu, siedzibie rodu Grimaldich.

To pierwsze spotkanie było oficjalne i krótkie, ale zapoczątkowało wymianę korespondencji.

W grudniu 1955 roku książę Rainier oświadczył się Grace w jej rodzinnym domu w Filadelfii. W kwietniu 1956 roku odbył się ich ślub – 18. kwietnia cywilny w Sali Tronowej Pałacu Monako, 19. ślub kościelny w monakijskiej Katedrze Świętego Mikołaja.

Dwadzieścia sześć lat później, 13 września 1982 roku zdarzył się wypadek samochodowy, w wyniku, którego Grace Kelly doznała poważnych obrażeń, zmarła dzień później. Miała 52 lat.  

Pogrzeb odbył się 21 września 1982 roku, ciało zostało złożone w rodzinnym grobie w Katedrze Świętego Mikołaja, tej samej, w której dwadzieścia sześć lat wcześniej wzięła ślub z księciem Rainierem. Książę został pochowany obok, po swojej śmierci w 2005 roku.

W czasie tegorocznej podróży po Europie miałam okazję zwiedzić Pałac Książęcy w Monako – tak bowiem brzmi oficjalna nazwa rezydencji suwerennego księcia Monako. Pałac, w którym księżna Grace mieszkała dwadzieścia sześć lat.

Pałac został wniesiony w 1191 roku jako genueńska twierdza. W ciągu wieków był wielokrotnie oblegany przez obce wojska, niszczony i odbudowywany. W 1297 roku zdobyli zamek Grimaldi, ród książęcy którego protoplastą był Grimaldo Canella (ok. 1110 – ok.1184), pochodzący z Genui. Grimaldi władali początkowo jako feudałowie, a od XVII wieku jako suwerenni książęta.

Usytuowanie zamku – na ograniczonym terenie, właściwie na skale – sprawiło, że po wspomnianych zniszczeniach w minionych wiekach, zamek nie mógł być rozbudowywany, a jedynie odbudowywany, ewentualnie przebudowywany – w odróżnieniu od możliwości jakie miały inne panujące, i nie tylko panujące, rody europejskie. Pałac Książęcy w Monako stanowi zatem unikalny przykład historii jednego rodu rezydującego przez wieki w tym samym miejscu. W 1997 roku Grimaldi świętowali jubileusz 700-lecia sprawowania władzy z tego właśnie miejsca.

Obecnie pałac jest siedzibą księcia Alberta II, syna i następcy księcia Rainiera III. 

 

Okresowo sale reprezentacyjne są udostępniane zwiedzającym. Podczas ważnych wydarzeń – takich jak śluby czy narodziny w rodzinie Grimaldich – dziedziniec pałacu jest udostępniany mieszkańcom, a książę przemawia do zgromadzonych z wychodzącej na dziedziniec Galerii Herkulesa. Podczas mojej wizyty w Pałacu, dziedziniec był niedostępny do zwiedzania (kolejny remont) – mogłam oglądać tylko jego fragmenty ponad płotami budowlańców.

A po zakończeniu zwiedzania miałam okazję oglądnąć uroczystą zmianę warty. 

Wpis ten (oraz korespondujący wpis na FB) ilustrują zdjęcia zamku z różnych miejsc w Monako, zdjęcia wnętrz (niestety zdjęcie  komnaty , w której po raz pierwszy spotkali się Grace Kelly i książę, „nie wyszło”), widoki z wzgórza zamkowego, a także z parków i ulic Monako. Pomniki Grace Kelly postawiono - jeden w Parku Księżnej Grace, niedaleko Muzeum Oceanograficznego, drugi w ogrodzie różnym nazwanym jej imieniem (Rosarium Księżnej Grace) - wraz z dotycząca róż sentencją jej autorstwa.

„Nie będę gwiazdą, będę legendą”. Stone Town, Zanzibar. Tanzania

Osiemdziesiąt lat temu, 5 września 1946, w Zanizbarze (i na Zanzibarze), przyszedł na świat Farrokh Bulsara, znany jako Freddie Mercury. To właśnie on nie miał zamiaru być „tylko” gwiazdą, pragnął być legendą.

Jego słowa – "I'm not going to be a Star, I'm going to be a Legend." – uwieczniono na ścianie jednej z pierwszych sal poświęconego mu muzeum, w mieście, w którym się urodził.  

Freddie Mercury (1946–1991), brytyjski muzyk, piosenkarz, autor tekstów. Światową sławę zdobył jako wokalista i pianista zespołu rockowego Queen (założonego w 1970 roku), którego był współzałożycielem wraz z gitarzystą Brianem Mayem i perkusistą Rogerem Taylorem. Uważany za jednego z najwybitniejszych wokalistów w historii muzyki rockowej, znany jest z ekstrawaganckiej osobowości scenicznej i czterooktawowej skali głosu.

Freddy Mercury urodził się w rodzinie indyjskich Parsów z Gudźaratu, wyznawców zaratusztrianizmu. Rodzina przeprowadziła się na Zanzibar, kiedy ojciec otrzymał pracę kasjera w Brytyjskim Urzędzie Kolonialnym. Ponieważ Zanzibar do 1963 roku był brytyjskim protektoratem, Mercury urodził się jako poddany brytyjski, a 2 czerwca 1969 roku, po emigracji rodziny do Anglii, został zarejestrowany jako obywatel Zjednoczonego Królestwa i Kolonii. Od ósmego roku życia uczęszczał do brytyjskich szkół z internatem w Indiach (m.in. w Panchgani koło Mumbaju) i powrócił na Zanzibar po ukończeniu szkoły średniej. W 1964 roku jego rodzina osiedliła się w Wielkiej Brytanii.

Muzeum Freddiego Mercury'ego znajduje się przy Kenyatta Road, głównej ulicy Stone Towne – najstarszej części miasta Zanzibar, stolicy Zanzibaru.[1]  Otwarte 5 września 2019 roku – w rocznicę urodzin bohatera tego miejsca – muzeum zorganizowano w domu, w którym artysta spędził dzieciństwo – tak chce tradycja. Historycy i lokalni przewodnicy nie są zgodni co do tego, czy to właśnie w tej kamiennicy rodzina Bulsarów faktycznie mieszkała, ewentualnie czy mieszkała najdłużej (w porównaniu z innymi miejscami zamieszkania na wyspie – tu wymieniany jest dom przy ulicy Shangani). Jakkolwiek było, muzeum, przypominające o związkach Freddiego z wyspą, zasługuje na odwiedzenie.

Kamienicę odrestaurowano starając się zachować tradycyjny charakter domów w Stone Towne. Wystawy eksponują kolejne etapy życia Freddiego – dzieciństwo na Zanzibarze, lata nauki w Indiach, początki edukacji i fascynacji muzycznych, etapy kariery muzycznej – przez pryzmat historii wyspy i kraju (Zanzibaru i Tanzanii). Pokazują to zdjęcia, dokumenty, rękopisy utworów, listy, artefakty, nagrania utworów muzycznych. 

W północnej części Stone Town, przy ulicy Mizingani, tuż przy plaży,  otworzono restaurację „Mercury’s”.

 

---

[1] Zanzibar to autonomiczna część Tanzanii obejmująca archipelag Zanzibaru na Oceanie Indyjskim. W skład archipelagu wchodzą dwie większe wyspy: Zanzibar i Pemba oraz kilka mniejszych. Stolicą autonomii, a zarazem jej największym portem jest miasto Zanzibar, którego najstarsza część to Stone Town (Kamienne Miasto). W 2000 roku Stone Town zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO

Wielka Brytania przejęła kontrolę nad Zanzibarem w 1886 roku (chociaż formalnie dalej panowali miejscowi sułtanowie). 10 grudnia 1963 roku Zanzibar uzyskał niepodległość od Wielkiej Brytanii. Nieco wcześniej, 9 grudnia 1961 roku niepodległość od Wielkiej Brytanii uzyskała Tanganika leżąca po drugiej stronie Kanału Zanzibarskiego, na stałym lądzie kontynentu afrykańskiego.

26 kwietnia 1964 roku podpisano akt unii, tworząc Zjednoczoną Republikę Tanganiki i Zanzibaru. Trzy lata później 29 października 1964 roku zmieniono nazwę państwa na Zjednoczona Republika Tanzanii.

Więcej postów o Zanzibarze i lądowej części Tanzanii: https://emerytkawpodrozy.blogspot.com/p/tanzania.html