Emerytka w podróży - blog retrospektywny: Holmenkollbakken – bardziej znana jako Holmenkollen. Oslo, Norwegia

Holmenkollen to dzielnica mieszkaniowa położona w odległości około dziesięciu kilometrów na północ od centrum Oslo. Do ostatnich dekad XIX wieku był to obszar wiejski (na wysokości około 370 m. n.p.m.). W 1887 doprowadzono tam drogę i obszar ten stał się terenem rekreacyjnym. Zbudowano pierwsze schroniska turystyczne, hotele i sanatoria (w 1894 roku Holmenkollen Sanatorium og Turisthotell, a w 1900 roku Voksenkollen Sanatorium). Aby zapewnić wystarczające zaopatrzenie hoteli w wodę, zbudowano tamę, która u podnóża jednego ze wzgórz utworzyła małe jezioro (Besserudtjernet).

Już wcześniej, od 1879 do 1891 roku zaczęto na tym terenie organizować zawody narciarskie Husebyrennet, chociaż pierwszą, drewnianą skocznię narciarską – Husebybakken – zbudowano dopiero w 1892 roku. Wtedy też, 30 stycznia 1892 roku odbyły się pierwsze zawody skoków narciarskich. Najdłuższy skok wtedy na niej oddany mierzył 21,5 metra. Zawody te zgromadziły ponad piętnaście tysięcy widzów.

Przez pierwszą dekadę funkcjonowania profil skoczni był właściwie co roku zmieniany, 1910 po raz pierwszy został przebudowany przyjmując formę kamiennej konstrukcji. W pierwszych dekadach XX wieku przyjęło się stosowanie nazwy „Holmenkollbakken” (Skocznie Holmenkollen)

Nazwa Holmenkollen to nazwa własna wzgórza, w którym to słowie „holmen” oznacza „wysepkę” lub „małą wyspę” (często używane w norweskich nazwach miejscowych) „kollen” natomiast oznacza "wzgórze" lub "pagórek".

Skocznia, w ciągu swoich ponad stu lat istnienia była 19 razy przebudowywana i modernizowana. Podczas II wojny światowej obiekt służył jako baza wojskowa. W czasach zimnej wojny – do 1986 roku – z umieszczonym pod nią bunkrem była tajnym centrum dowodzenia NATO na wypadek wojny z ZSRR.

W 1952 roku Holmenkollen gościło uczestników igrzysk olimpijskich. Specjalnie na tę okazję zbudowano pod skocznią stałe trybuny oraz loże sędziowskie. Igrzyska obserwowało ponad sto tysięcy widzów.

Konstrukcja i tym samym wygląd skoczni był, i jest, nietypowy. Ponieważ wzgórze Holmenkollen jest zbyt niskie, by pomieścić dużą skocznię, część zeskoku znajdowała się na sztucznie dobudowanym wzniesieniu natomiast wybieg i część stadionu znajdowały się w dużym wykopie.

W 2005 roku władze Oslo podjęły decyzję o zburzeniu zabytkowej skoczni i wzniesieniu na jej miejsce nowoczesnego obiektu. Przygotowania trwały kilka lat – ostatni konkurs w historii ponad stuletniego obiektu odbył się 9 marca 2008 roku. Jesienią 2008 roku rozpoczęła się rozbiórka skoczni, a na jej miejscu powstał nowy obiekt, którego oficjalne otwarcie odbyło się 3 marca 2010 roku a pierwsze zawody Pucharu Świata na przebudowanej skoczni Holmenkollbakken odbyły się 14 marca 2010 roku. I ten obiekt ma, podobnie jak poprzednik nietypową konstrukcję – „nadsztukowany” wybieg wobec niewystarczającej wysokości wzgórza. W konstrukcji pod wybiegiem usytuowano pomieszczenia, m.in. symulator skoków narciarskich oraz muzeum narciarstwa (nieczynne podczas mojego pobytu). Szkoda, bo z opisów wynika, że w muzeum zgromadzone cenne historyczne artefakty – od nart z czasów prehistorycznych, do tych używanych przez Wikingów oraz sprzętu używanego w czasie wypraw Nansena i Amundsena.

Skocznia jest częścią Narodowego Stadionu Holmenkollen, który obejmuje również skocznię Midtstubakken, będącą połączeniem narciarstwa biegowego i biathlonu

W czasie pobytu w Oslo zatrzymałam w pensjonacie w sąsiedztwie skoczni – właściwie tuż obok głównego wejścia do obiektu. Zatem kilka słów o tym co w pobliżu.

Z niewielkiego wzgórza naprzeciwko skoczni patrzy na nią prawie siedmiometrowej wysokości troll – Kollentrollet –„symbol norweskiego folkloru” i bohater wielu nordyckich legend. Autorem pomnika jest norweski rzeźbiarz Nils Sigurd Aas (1933–2004).

Kaplica Holmenkollen została wzniesiona w 1903 roku według projektu architekta Holgera Sindinga-Larsena jako kaplica dla sportowców oraz turystów coraz częściej odwiedzających te tereny. Dopiero w 1913 roku, oprócz nabożeństw sportowych, przeznaczono ją na nabożeństwa i ceremonie takie jak chrzty, konfirmacje, śluby i pogrzeby. Kaplica była, i jest też często odwiedzana przez członków rodziny królewskiej. 23 sierpnia 1992 roku kaplica spłonęła podpalona przez członków zespołu blackmetalowego.

Nową kaplicę zaprojektował architekt Arne Sødal. Drewniane elementy zostały wykonane w innej części kraju i „złożone” na miejscu spalonej kaplicy w 1996 roku. Kaplica pełni funkcję nowego, czynnego kościoła.

Otwarte w 1891 roku schronisko turystyczne Frognerseteren (w odległości około 1,6 km od skoczni) z ciekawymi elementami „dragestil” – stylizowanymi głowami smoków wieńczącymi dach.

Pomników nie zliczę, między innymi pomnik Olafa V (1903–1991) króla Norwegii w latach 1957–1991, na nartach biegowych i ze swoim ulubieńcem, pieskiem.