Hohes Schloss – Wysoki Zamek. Füssen, Niemcy

Füssen to niewielka miejscowość na południu Niemiec, w pobliżu granicy z Austrią. Niewielka, ale z bogatą tradycją i całkiem pokaźnym zamkiem górującym nad miastem – Wysokim Zamkiem (Hohes Schloss).

Pierwsze kamienne fortyfikacje na miejscu obecnego zamku pochodzą z czasów Cesarstwa Rzymskiego. Legioniści, już w I wieku n.e., wznieśli fort o nazwie Foetibus na wysokim wzgórzu nad rzeką Lech. Miał on zapewnić kontrolę nad ważnym rzymskim szlakiem Via Claudia Augusta, drogą prowadzącą z Włoch do Augusta Vindelicum (obecnie Augsburg), stolicy regionu rzymskiej prowincji Recja. Mieścił on kwaterę główną zaopatrzenia III Legionu Italskiego. Istnieją dokumenty wskazujące, że rzymski konsul zatrzymał się tu na odpoczynek w 47 roku n.e. Osada, która powstała w pobliżu fortu, przetrwała wieki a region stał się częścią diecezji augsburskiej. W VIII wieku biskupi Augsburga założyli opactwo najprawdopodobniej w miejscu rzymskiego fortu. Jednym z mnichów, który uczestniczył w budowie opactwa był Magnus, stąd powszechnie dzisiaj używana nazwa „opactwo św. Magnusa”.

Magnus z Füssen/Magnoald/Mang/Apostoł Allgäu, święty kościoła katolickiego. Nieznana jest data urodzenia, zmarł 6 września 772 roku w Füssen. Po ukończeniu nauki w St. Gallen podjął działalność apostolską jako misjonarz, m.in. w Füssen. Klasztor zbudowano, z jego udziałem, wokół celi, w której żył. Tam też złożono jego szczątki po śmierci. Prawie wiek później, w latach 843 – 848 nad grobem Magnusa wybudowano kościół, w którym przechowywano relikwie świętego.  Jedna z jego kości została wysłana do Sankt Gallen w Szwajcarii. Około 1100 roku okazało się, że wszystkie jego kości zaginęły. Magnus jest patronem Füssen, Allgäu, i Kempten; wzywa się go w celu ochrony bydła; a także przed chorobami oczu, ukąszeniami węży, robakami, szczurami, myszami i owadami polnymi. Jego święto obchodzone jest w rocznicę jego śmierci, 6 września.

Kolejne wieki upłynęły na sporach terytorialne między biskupstwem a książętami bawarskimi. Po ostatecznym prawnym uregulowaniu praw własności, od połowy XIV wieku twierdza stała się rezydencją biskupią. W 1363 roku zamek został włączony do fortyfikacji miejskich, stając się rodzajem cytadeli.

Począwszy od 1486 roku, za biskupa Fryderyka II von Zollerna, rozpoczęły się szeroko zakrojone prace modernizacyjne twierdzy. Wzniesiono nowe, wysokie wieże i inne mury, a teren zamku znacznie rozbudowano. To właśnie wtedy ukształtował się ogólny wygląd kompleksu, który w dużej mierze przetrwał do dziś.

Kolejna gruntowna przebudowa rozpoczęła się około 1680 roku – dotyczyła głownie zagospodarowania terenu, przekształcenia twierdzy w komfortowy pałac oraz na luksusowe dekorację i wyposażenie wnętrz. W tym czasie księciem-biskupem był Johann Christoph von Freyberg.

W latach 1798 i 1799 zamek został przekształcony w austriacki szpital wojskowy, a w następnym roku zajęty przez Francuzów.

W pierwszej połowie XIX wieku ponownie przeprowadzono kilka remontów. Przez pewien czas Zamek Wysoki był nawet rozważany jako letnia rezydencja bawarskiego następcy tronu Maksymiliana, który jednak zdecydował się na zamek Hohenschwangau, nabyty w 1832 roku (o tym zamku w kolejnym wpisie). W latach 1862 i 1863 w skrzydle południowym utworzono Sąd Rejonowy w Füssen.

Od 1931 roku w skrzydle północnym mieści się filia Bawarskich Państwowych Zbiorów Malarstwa. Wystawa stała, prezentowana w sześciu salach, koncentruje się na malarstwie szwabskim późnego gotyku.

Współcześnie zamek był odnawiany w latach 1957/58 i 1966/67. Później odnowiono niektóre pomieszczenia wewnętrzne i kaplicę oraz odrestaurowano malowidła iluzjonistyczne – prawdziwy majstersztyk sztuki malarskiej.

Wysoki Zamek wraz z nieco niżej położonym klasztorem św. Manga tworzy charakterystyczny zespół górujący nad starówką Füssen i nad rzeką Lech (na zdjęciu poniżej na pierwszym.planie opactwo św.  Magnusa).

A Füssen to jedno z najładniejszych miasteczek po jakim mi dane było trochę pospacerować.