Kaplica Sykstyńska Meksyku. Atotonilco

Czternaście kilometrów od San Miguel de Allende (Meksyk) znajduje się „Santuario de Dios y de la Patria” (Sanktuarium Boga i Kraju), bardziej znane jako Sanktuarium Jesús Nazareno de Atotonilco.

I jakkolwiek nazwa Atotonilco w języku Nahuatl znaczy „miejsce gorącej wody”, ze względu na występujące tutaj źródła wód termalnych, to w krajobrazie dominują suche łąki i tereny pustynne porośnięte ostami, słodką akacją i drzewami mesquite. Pejzaż ten porównywano w krajobrazem Ziemi Świętej a legenda mówi, że miejsce budowy sanktuarium zostało wskazane w śnie ojca Luisa Felipe Neri de Alfaro (proces kanonizacyjny rozpoczął się w 1864 roku, wznowiony w 2014).

Kamień węgielny położono 3 maja 1740 roku, osiem lat później ukończono główny kościół, kaplice i inne budynki, m.in. szkoła, powstawały już w kolejnych latach i wiekach. Wysokie mury otaczające kompleks nadają mu wygląd fortecy.

Ściany i sufity wnętrza są prawie w całości pokryte malowidłami ściennymi, w stylu zwanym meksykańskim ludowym barokiem (znawcy doszukują się naśladownictwa malarstwa flamandzkiego, które znane było z rycin przywiezionych z Europy przez Hiszpanów), których autorem jest głównie Antonio Martínez de Pocasangre (niektóre wykonał José María Barajas). Zostały one ukończone około 1759 roku, po prawie trzydziestu latach prac. Dzięki nim kościół nazywany jest „Kaplicą Sykstyńską Meksyku”.

Kościół znany jest również z tego, że stąd pochodził sztandar z wizerunkiem Matki Boskiej z Guadelupe, zabrany przez ojca Hidalgo podczas marszu z Dolores (obecnie Dolores Hidalgo) do San Miguel el Grande (obecnie San Miguel de Allende), który zapoczątkował ruch narodowowyzwoleńczy prowadzący do uzyskania przez Meksyk niepodległości (od Korony hiszpańskiej) http://emerytkawpodrozy.blogspot.com/2020/09/grito-de-dolores-meksyk-cz-ii.html

Sanktuarium Jezusa Nazareńskiego w Atotonilco wraz z miastem San Miguel de Allende zostało wpisane na listę UNESCO.

Chihuahua – pomnik ojca Hidalgo ze sztandarem z Atotonilco

 

Mitla znaczy Miejsce Śmierci. Mitla, Meksyk

Nazwa „miejsce śmierci” lub „miejsce spoczynku” jest adekwatna do celu i znaczenia Mitli. Mitla była bowiem centrum ceremonialnym – miała być bramą między światem żyjących a światem umarłych. Była miejscem, w którym mieszkał najważniejszy kapłan – „wielki jasnowidz „Uija Tao” opisany przez Alonso Canesco (XV wiek), Hiszpana, jako postać równoważną papieżowi w świecie chrześcijańskim, co czyniło Mitlę rodzajem stolicy apostolskiej.

 

Rozkwit Mitli, jednego z najważniejszych ośrodków Zapoteków wiązany jest z utratą znaczenia przez Monte Albán (http://emerytkawpodrozy.blogspot.com/2021/02/monte-alban-znaczy-biaa-gora-meksyk.html.

Stanowisko archeologiczne w Mitli nie jest zbyt rozległe – składają się na nie ruiny czterech głównych kompleksów pałacowych (pewne pozostałości znajdują się jeszcze w niewielkim oddaleniu od zasadniczego stanowiska).  Tym co czyni Mitlę sławną są kamienne geometryczne mozaiki. Naukowcy wyodrębnili czternaście wzorów, w których doszukano się symboliki wszechświata i czczonych przez ówczesne społeczności bóstw.  Najbardziej misterne mozaiki powstały w Patio de las Grecas – przypuszcza się, że w tej części kompleksu mieszkał Wielki Kapłan.  

 

Wiek X przyniósł schyłek rozwoju Mitli, jakkolwiek pewne budowle powstawały aż do końca XV wieku, kiedy tereny te zostały ostatecznie podbite przez Azteków.

A potem przybyli Hiszpanie, którzy pośrodku pałacowych kompleksów, z kamieni pozyskanych z ceremonialnych budowli Zapoteków, wybudowali kościół pw. św. Pawła.